در این بخش از مقالات ایمنی و آتش نشانی در مهام مارکت درباره آشنایی با دتکتورهای سیستم های اعلام حریق و ( مراکز کنترل و چراغ‌های چشمک‌ زن و نشان‌دهنده دتکتور و …)  توضیح خواهیم داد.

چراغ‌های چشمک‌ زن و نشان‌دهنده دتکتور:

به جز وسایل هشدار سمعی، تجهیزات بصری نیز دارای اهمیت بسزایی می‌باشد. احتمال وجود افراد ناشنوا، از کارافتادن آژیرها، وجود صدای زیاد در محیط که باعث عدم توجه به فعال شدن سیستم می‌شود ترکیب هردو مورد را ایجاب می‌کند.

برابر استاندارد، نصب چراغ‌های چشمک‌ زن در کنار تابلوی مرکزی اعلام حریق و پله‌های اضطراری اجباری است.

این چراغ‌ها به رنگ قرمز و دارای نور معینی در هنگام چشمک‌ زدن می‌باشد. در تجهیزات جدید امکان تعریف میزان نور و زمان فلاشر وجود دارد.

نوعی دیگر از چراغ‌های اعلام حریق، نشانگرها یا ریموت یا چراغ‌ سردر می‌باشد. علت استفاده از این چراغ‌های کوچک تفکیک نقاط از یکدیگر و سهولت در یافتن محل حادثه می‌باشد. این چراغ‌ها به صورت ثابت روشن شده و از دتکتورها فرمان می‌گیرند که بیشترین استفاده را در مجموعه تجهیزات سیستم اعلام حریق از نوع متعارف در ساختمان‌های مسکونی یا اداری دارند.

مراکز کنترل ( Control Panel) :

تمامی تجهیزات یک سیستم اعلام حریق که توضیح داد شد، به یک مراکز کنترل یا کنترل پانل از طریق سیم متصل می‌شوند.

کنترل پانل وظیفه تامین ولتاژ و جریان مصرفی-کنترل مقاومت در هر مدار خروجی یا زون را بر عهده دارد. کنترل پانل‌ها بر اساس تعداد مدارهای خروجی یا زون تقسیم‌بندی می‌شوند.

بر روی کنترل پانل نشانگرهای متفاوتی وجود دارد که اعلام حریق را به رنگ قرمز و خطاها یا ایرادات ایجاد شده را به رنگ نارنجی/ زرد نشان می‌دهد.

برای تشخیص محل حادثه تعدادی چراغ‌های نشانگر LED بر روی پانل وجود دارد که تعداد آنها بستگی به مدارهای خروجی (زون) خواهد داشت و در صورت فعال شدن دتکتورها یا شستی به رنگ قرمز روشن می‌شود.

به ازای هر زون نیز نشانگر خطای فنی یاFault وجود دارد که در زمان بروز قطعی، خرابی، اتصال کوتاه و مشکلات سیم‌کشی به رنگ نارنجی روشن می‌شود.

بر روی هر دستگاه پانل دکمه‌هایی جهت کنترل شرایط از جمله قطع صدای آژیر Silence Alarm و پاک کردن حافظه Reset، فعال کردن آژیرها Evacuate وجود دارد که به کاربر کمک نماید در شرایط اضطراری سیستم را کنترل نماید.

معمولا کنترل پانل‌ها دارای ۲، ۴، ۶، ۸، ۱۶ زون هستند، توصیه می‌گردد برای استفاده از دستگاه‌های بالاتر از ۱۶ زون از سیستم آدرس‌پذیر استفاده شود.

تعداد قطعات قابل نصب بر روی هر زون بستگی به توانایی تولیدکننده دارد که عموماً بین ۲۰ تا ۳۲ قطعه شامل دتکتور و شستی است که در سیستم‌های جدید آژیر را نیز می‌توان بر روی همان زون نصب نمود که باعث صرفه‌جویی در مصرف سیم و لوله و اجرت‌های نصب می‌گردد.

متراژ کابل قابل اجرا نیز مانند مورد فوق توسط تولیدکننده اعلام می‌گردد.

هر دستگاه کنترل پانل دارای رله خروجی برای Fire وFault می‌باشد که می‌توان از آن برای فعال نمودن دستگاه‌های جانبی مانند پمپ آب آتش‌نشانی، دستگاه‌های هواساز و … استفاده نمود.

همچنین در سیستم‌های مدرن این رله‌ها دارای زمان تاخیر هستند.

کنترل پانل‌های نسل جدید دارای LCD هستند و اطلاعات بیشتری را از جمله علت فعال شدن دتکتور و یا شستی را در اختیار کاربر قرار می‌دهند.

در کنترل پانل (بستگی به نوع تولیدکننده دارد) محلی برای باتری وجود دارد. دستگاه در زمان قطع برق شهر از باتری استفاده و پس از وصل، اتوماتیک آن را شارژ می‌نماید.

باتری :

عموماً تمام سیستم‌های اعلام حریق با ولتاژ ۲۴ ولت مستقیم کار می‌کنند که وظیفه کاهش و تبدیل آن‌را پانل بر عهده دارد. باتری‌های نیکل کادمیوم ۱۲ ولت برای پانل‌ها استفاده می‌گردند. که با ترکیب ۲ عدد آنها با یکدیگر و دریافت ۲۴ ولت می‌توان آن را به پانل متصل نمود.

حداقل زمان مناسب برای بهره‌گیری از باتری‌ها در زمان قطع برق شهر ۲۴ ساعت می‌باشد.

کاربران گرامی برای خواندن قسمت اول مقاله « آشنایی با دتکتورهای سیستم های اعلام حریق » کلیک کنید.

شرکت مهندسی مهام صنعت اندیشه تجهیز کننده انواع دتکتور دودی و دتکتور حرارتی

برای خرید دتکتور کلیک کنید.

مطالب مشابه: