اﺻﻮل ﺳﯿﻤﮑﺸﯽ سیستم های اعلام حریق

اﺳﺘﻔﺎده از روﺷﻬﺎی ﺻﺤﯿﺢ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ .در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از ﮐﺎﺑﻞ ﻫﺎی اﺳﺘﺎﻧﺪارد و ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﻮد ﯾﺎ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ دارای اﺷﮑﺎل ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺪم ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺻﺤﯿﺢ ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮوز ﺣﺮﯾﻖ ﮔﺮدد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺳﯿﻢ ﻫﺎ ی ﻣﺪار اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ را ﺑﻪ دو ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﻫﺮ ﮔﺮوه ﮐﺎﺑﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎآن را ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد :

ﮔﺮوه ۱ : ﮐﺎﺑﻠﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از آﺷﮑﺎرﺷﺪن ﺣﺮﯾﻖ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪﮐﺎﺑﻞ ﻫﺎ ی آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ وﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ
ﮔﺮوه ۲ : ﮐﺎﺑﻠﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﮐﺸﻒ ﺣﺮﯾﻖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪﮐﺎﺑﻠﻬﺎی ﻣﻨﺒﻊ ﺗﻐﺬﯾﻪ وآژﯾﺮﻫﺎ و ﭼﺮاﻏها

ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺮای ﮔﺮوه ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻞ ۱/۵ ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﺑﺎ روﭘﻮش و ﻋﺎﯾﻖ ﭘﺮوﺗﻮدور ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد وﻟﯽ در ﻣﮑﺎن ﻫﺎ ﯾﯿﮑﻪ اﻣﮑﺎن ﺿﺮﺑﻪ ﯾﺎ ﺳﺎﯾﯿﺪﮔﯽ و ﺟﻮﯾﺪه ﺷﺪن ﺗﻮﺳﻂ ﺣﯿﻮاﻧﺎت وﺟﻮد دارد ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﻏﻼف ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد. ﺑﺮای ﮔﺮوه دو ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮان از ﻫﻤﺎن ﮐﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﻣﺸﺮوط ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ اﺿﺎﻓﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﻓﻮﻻدی وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ داﺧﻞ لوله PVC در زﯾﺮ ﺣﺪاﻗﻞ میلی متر گچ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻮﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد .در ﺷﮑﻞ زﯾﺮ اﻧﻮاع ﮐﺎﺑﻠﻬﺎی ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در سیستم های اعلام حریق ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻞ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﻧﻤﻮﻧﻪ را ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ:

ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻞ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ

ﻧﮑﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﺎﺑﻞ ﮐﺸﯽ سیستم های اعلام حریق  :

۱- ﮐﺎﺑﻠﻬﺎ ی سیستم های اعلام حریق ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺪا از ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺎﺑﻞ ﻫﺎ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﺷﻮﻧﺪ.
۲- ﺗﺴﺖ ﮐﺎﺑﻞ ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ اﻫﻢ ﻣﺘﺮ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد و در ﺻﻮرت اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﮕﺎ اﻫﻢ ﺳﻨﺞ (ﻣﮕﺮ) ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎم ﺗﺠﻬﯿﺰات اﻋﻢ از آژﯾﺮ، آﺷﮑﺎرﺳﺎز، ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی و …را از ﻣﺪار ﺑﺎز ﮐﺮد ﺗﺎ وﻟﺘﺎژ ﺗﺴﺖ ﺑﺎﻻﺑﻪ آﻧﻬﺎ آﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﺎﻧد.
۳- ﻫﻨﮕﺎم ﮐﺎﺑﻞ ﮐﺸﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﻣﺴﯿﺮ زون ﻫﺎ اﻧﺸﻌﺎب ﮔﺮﻓﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ از آژﯾﺮ ﻫﺎ ﻫﻢ اﻧﺸﻌﺎب ﮔﺮﻓﺖ.
۴- در اﻧﺘﻬﺎی ﻣﺴﯿﺮ زون ﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﯾﮏ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ ﮐﻪ ﻣﻘﺪار آن ۶/۸ ﮐﯿﻠﻮ اﻫﻢ اﺳﺖ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ اﯾﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﻣﺴﯿﺮ زون ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻗﻄﻌﯽ ﯾﺎ اﺗﺼﺎل ﮐﻮﺗﺎه در ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی ﺷﻮد .

ﭘﺎﯾﻪ آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﺑﺎ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ ۶/۸ کیلو اهم وصل شده به آن

ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯽ سیستم های اعلام حریق

ﺑﺮای ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻧﻘﺸﻪ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﻮرد ﺗﺠﻬﯿﺰات اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻤﻬﺎ را ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮارداد. در اداﻣﻪ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ در ﻣﻮرد ﻧﻘﺸﻪ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﻣﺨﺘﻠﻒ سیستم های اعلام حریق اراﺋﻪ ﻣﯿﮕﺮدد:

۱- علائم اختصاری مورد استفاده درﻧﻘﺸﻪ سیستم های اعلام حریق :

۲- ﻧﻘﺸﻪ سیستم های اعلام حریق روی ﭘﻼن ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن:

در زﯾﺮ ﯾﮏ ﻧﻘﺸﻪ سیستم های اعلام حریق روی ﭘﻼن ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎ ۷ واﺣﺪ ﻣﺠﺰا ﺑﺮای ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ:

۳- ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ آﺷﮑﺎر ﺳﺎزﻫﺎ و ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر:

بر روی پایه آشکار ساز پیچ های اتصال برای تغذیه ورودی – و + و دو پیچ اتصال برای اتصال به آشکارساز بعدی و یا ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ (EOLR) وﺟﻮد دارد .ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﯾﮏ ﭘﯿﭻ اﺗﺼﺎل ﻧﯿﺰ ﺑﺮای ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﭘﺎﯾﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﻧﻘﺸﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﺤﻮه اﺗﺼﺎﻻت آن ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی اراﺋﻪ ﻣﯿ ﺸﻮد. ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه در ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎی سیستم های اعلام حریق ﻧﻮع ﻣﺘﻌﺎرف در زﯾﺮ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ :

ﻧﻘﺸﻪ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﭘﺎﯾﻪ آﺷﮑﺎر ﺳﺎزﻫﺎو ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر

ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﻧﻘﺸﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻫﻤﻪ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ دو رﺷﺘﻪ ﺳﯿﻢ ﺑﻪ آﺷﮑﺎرﺳﺎز دﯾﮕﺮ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی وصل می شوند. پایه ۱ و ۲ ورودی و پایه ۴ و ۲ خروجیهای ولتاژ تغذیه می باشند. چراغ ریموت اندیکاتور نیز در هر دتکتور به پایه های ۳ و ۴ وصل می گردد. در انتهای مسیر نیز مقاومت انتهای خط وصل شده است.

۴- ﻧﻘﺸﻪ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی:

ﻧﺤﻮه ﺳﯿﻢ ﺑﻨﺪی ﮐﺎﻣﻞ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮی ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎت ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ در زﯾﺮ آورده ﺷﺪه اﺳﺖ :

ﻧﻘﺸﻪ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﯾﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ

در ﻧﻘﺸﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮ روی ﭘﺎﯾﻪ آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﭘﯿﭻ ﻫﺎی ﺷﻤﺎره ۱ و ۶ ﺑﺮای اﺗﺼﺎل ﺗﻐﺬﯾﻪ ورودی – و + و پیچهای ۲ و ۵ برای اتصال به آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﺑﻌﺪی و ﯾﺎ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ (EOLR) در آﺧﺮﯾﻦ ﻗﻄﻌﻪ (آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﯾﺎ ﺷﺴﺘﯽ) ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﮏ ﭘﯿﭻ اﺗﺼﺎل ﻧﯿﺰ ﺑﺮای ﻣﻨﻔﯽ ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر (شماره ۴) در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﭘﺎﯾﻪ روی دﺗﮑﺘﻮر ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﺣﺮف R ﻧﯿﺰ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﻮد. ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ دﺗﮑﺘﻮرﻫﺎ دارای دو ﺳﯿﻢ ورودی و دو ﺳﯿﻢ ﺧﺮوﺟﯽ می باشد. مقاومت ۴۷۰ اﻫﻤﯽ در داﺧﻞ ﺷﺴﺘﯽ وﺻﻞ ﻣﯿﺸﻮد .در ﺷﮑﻞ زﯾﺮ ﭘﺸﺖ ﯾﮏ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺷﺴﺘﯽ و ﻧﺤﻮه اﺗﺼﺎل ﺳﯿﻤﻬﺎی ورودی و ﺧﺮوﺟﯽ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ:

ﺳﯿﻤﻬﺎی اﺗﺼﺎل ﺷﺴﺘﯽ

۵- ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ وﺳﺎﯾﻞ ﻫﺸﺪار دﻫﻨﺪه:

آژﯾﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل آژﯾﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی وﺻﻞ ﻣﯿ ﺸﻮﻧﺪ و ﻻزم اﺳﺖ ﯾﮏ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ دو ﺳﺮ آﺧﺮﯾﻦ آژﯾﺮ وﺻﻞ ﺷﻮد .ﭼﺮاﻏﻬﺎی اﺳﺘﺮوب ﻻﯾﺖ ﻧﯿﺰ ﻣﻮازی ﺑﺎ آژﯾﺮﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ .ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﻘﺸﻪ ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده اﻧﺠﺎم ﻣﯿﮕﯿﺮد.

۶- ﻣﺮاﺣﻞ اﺟﺮای ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ:

ﺑﺮای اﺟﺮای ﺳﯿﻤﮑﺸﯽ سیستم های اعلام حریق ﻣﺮاﺣﻞ زﯾﺮ را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﯿﻢ :

• اﺑﺘﺪا ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﮐﻠﯿﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪ ﭼﮏ ﮐﻨﯿﺪ
• ﮐﺎﺑﻞ ﮐﺸﯽ را ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﻧﻘﺸﻪ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ.
• ﺑﻌﺪ از ﮐﺎﺑﻞ ﮐﺸﯽ، دﺗﮑﺘﻮرﻫﺎی ﺣﺮارﺗﯽ و دود، ﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ و آژﯾﺮ ﻫﺎ ی اﻋﻼم ﺧﻄﺮ را ﻧﺼﺐ ﮐﻨﯿﺪ.
• ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی را در ﻣﺤﻞ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪه در ﻧﻘﺸﻪ ﻧﺼﺐ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.
• ﺳﯿﻢ زﻣﯿﻦ را ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ﻓﻠﺰی ﭘﺎﻧﻞ وﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ.
• ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮر اﻟﻌﻤﻠﻬﺎی آزﻣﺎﯾﺶ اراﺋﻪ ﺷﺪه در ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ دﺳﺘﮕﺎه ﻣﺮﮐﺰ ﮐﻨﺘﺮل را آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﻨﯿﺪ.
• ﺳﯿﻢ ﻫﺎی ورودی را ﻗﺒﻞ از آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﺎﻣﻞ دﺳﺘﮕﺎه ﺑﻪ ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل ﻫﺎ ی آن وﺻﻞ ﻧﮑﻨﯿﺪ.
• ﺳﺎﯾﺮ ﺗﺠﻬﯿﺰات را ﺑﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی وﺻﻞ ﮐﺮده و ﮐﻞ ﺳﯿﺴﺘﻢ را آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﻨﯿﺪ.
• دﺗﮑﺘﻮرﻫﺎ را ﺗﺎ اﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ (ﮐﻪ اﻣﮑﺎن وﺟﻮد ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ)، از ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎی آن ﺧﺎرج ﮐﻨﯿﺪﺗﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ورود ﮔﺮدو ﻏﺒﺎر ﺑﻪ داﺧﻞ آن ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد آژﯾﺮ ﻣﺰاﺣﻢ ﻧﺸﻮد.
• ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﻪ ﮐﺎرﻫﺎی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه و ﻫﯿﭻ ﮔﺮد و ﻏﺒﺎری وﺟﻮد ﻧﺪارد ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮق ۲۲۰ ولت دﺳﺘﮕﺎه ﻗﻄﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﺗﺼﺎل ﺑﺎﻃﺮﯾﻬﺎ ﺟﺪا ﺷﺪه اﺳﺖ . ﺳﭙﺲ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮدن ﻣﺪار ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ را ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﯾﮏ اﻫﻢ ﻣﺘﺮ ﭼﮏ ﮐﻨﯿﺪ.
• ﻫﻨﮕﺎم ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮدن ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ وﺳﯿﻠﻪ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ، ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻣﮕﺎاﻫﻢ ﺳﻨﺞ آزﻣﺎﯾﺶ ﻧﮑﻨﯿﺪ.
• ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از وارد ﺷﺪن ﺻﺪﻣﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎه در ﻫﻨﮕﺎم اﺗﺼﺎل ﺳﯿﻢ ﻫﺎ ﺑﺎﻃﺮﯾﻬﺎ را از داﺧﻞ دﺳﺘﮕﺎه ﺑﺮدارﯾﺪ. ﺑﻌﺪ از آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﺮدن ﺳﯿﻢ ﺑﻨﺪی دﺳﺘﮕﺎه ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻫﺎ ی اﻧﺘﻬﺎ ی ﺧﻂ را از ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل دﺳﺘﮕﺎه ﺑﺎز ﮐﺮده وآن ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺗﺮﻣﯿﻨﺎل ﻫﺎی آﺧﺮﯾﻦ آﺷﮑﺎرﺳﺎز و آﺧﺮﯾﻦ آژﯾﺮ ﻫﺮ ﻣﺪار وﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ.
• زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪﯾﺪ ﮐﻠﯿﻪ اﺗﺼﺎﻻت ﻣﺤﮑﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻋﺎﯾﻖ روی ﺳﯿﻢ ﻫﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ درب ﺟﻠﻮی دﺳﺘﮕﺎه را در ﺟﺎی ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﯿﺪ ، ﺑﺎﻃﺮی ﻫﺎ را در داﺧﻞ دﺳﺘﮕﺎه ﻗﺮار داده و ﺳﯿﻢ آن را ﻣﺘﺼﻞ ﮐﻨﯿﺪ و ﺑﺮق دﺳﺘﮕﺎه را ﻧﯿﺰ ﻣﺘﺼﻞ ﮐﻨﯿﺪ. ﺣﺎل ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ دﺳﺘﮕﺎه را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ و ﻋﻤﻠﯽ ﺗﺴﺖ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ.
• اﯾﻦ آزﻣﺎﯾﺸﺎت ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﺎ ﺑﺎﻃﺮﯾﻬﺎی ﻧﻮ و ﭘﺮ اﻧﺠﺎم ﮔﯿﺮﻧﺪ. ﺑﺎﻃﺮی ﻫﺎ ی ﻧﺎﻣﺮﻏﻮب ﺑﺎﻋﺚ اﻋﻼم اﺷﮑﺎل ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺷﺎرژ ﺷﻮﻧﺪ.
• برای اﻃﻤﯿﻨﺎن از ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺻﺤﯿﺢ سیستم های اعلام حریق در ﻣﻮﻗﻊ ﻟﺰوم ﺑﺎزدﯾﺪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ در زﻣﺎﻧﻬﺎی ﻣﻌﯿﻨﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد و برای اﺷﮑﺎﻻت اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ رﻓﻊ ﮔﺮدد. ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻧﻘﺸﻪ ای از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﻣﻮرد ﺟﺰﺋﯿﺎت ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ اﺳﺘﻘﺮار ﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ وﺳﻨﺴﻮرﻫﺎ در دﺳﺘﺮس داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ.

۷- ﻧﮕﻬﺪاری سیستم های اعلام حریق :

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﻇﯿﻔﻪ ﺣﺴﺎس و ﻣﻬﻢ سیستم های اعلام حریق ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺻﺤﯿﺢ و ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ آن در ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺮوز ﺣﺮﯾﻖ اﻫﻤﯿﺖ زﯾﺎدی ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮد. ﻟﺬا اﻣﺮ ﻧﮕﻬﺪاری سیستم های اعلام حریق دارای اﻫﻤﯿﺖ ﺑﻪ ﺳﺰاﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. در ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی آدرس ﭘﺬﯾﺮ و ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ، ﻧﻮع ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن داﺧﻠﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺑﻪ اﻣﺮ ﻧﮕﻬﺪاری ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و در ﺻﻮرت ﺑﺮوز اﺷﮑﺎل آﻻرمﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﺜﯿﻔﯽ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ، ﻋﺪم ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷﺴﺘﯽ، آژﯾﺮ و ﺳﺎﯾﺮ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﻣﺴﺌﻮل ﻧﮕﻬﺪاری را وﺿﻌﯿﺖ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﻄﻠﻊ ﻣﯿﮑﻨﺪ. اﻣﺎ در ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی ﻣﺘﻌﺎرف ﯾﺮوز اﺷﮑﺎل در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻓﻘﻂ در ﺻﻮرت ﺧﺎرج ﺷﺪن ﯾﮏ آﺷﮑﺎرﺳﺎز از ﻣﺪار، ﭘﺎرﮔﯽ ﺧﻂ ارﺗﺒﺎﻃﯽ و اﺗﺼﺎل ﮐﻮﺗﺎه ﺧﻂ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد آﻻرم ﻣﯿﺸﻮد و ﮐﺜﯿﻔﯽ آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﯾﺎ ﻋﺪم ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺻﺤﯿﺢ آن ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺗﺴﺖ دورهای ﯾﺎ آﻻرمﻫﺎی ارﺳﺎل ﺷﺪه ﺑﺮ روی ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﮔﺮدد .

۷-۱- ﺧﻄﺎ ﯾﺎ آﻻرم ﭼﯿﺴﺖ؟

اﺻﻮﻻ ﻫﺮ ﻧﻮع اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ (ﺑﻪ ﺻﺪا در آﻣﺪن آژﯾﺮ ﺣﺮﯾﻖ) ﺑﺪون وﺟﻮد ﺣﺮﯾﻖ واﻗﻌﯽ را ﺧﻄﺎ ﯾﺎ آﻻرم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ .ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼت ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی اﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮏ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ، ارﺳﺎل ﻫﺸﺪارﻫﺎی اﺷﺘﺒﺎه و ﻧﺎدرﺳﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ دردﺳﺮﻫﺎی زﯾﺎد ﺷﺪه و در ﺻﻮرت ﺗﮑﺮار زﯾﺎد، ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﭼﻮﭘﺎن دروﻏﮕﻮ ﻣﯽﮐﻨﺪ .آﻻرم ﻫﺎ ﺑﺮ دو ﻧﻮع ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ:

اﻟﻒ – آﻻرم در اﺛﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﯿﺮوﻧﯽ: در اﯾﻦ ﻧﻮع آﻻرمﻫﺎ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻏﯿﺮ از ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻌﺎل ﺷﺪن ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ .ﻫﺮ ﯾﮏ از ﻋﻮاﻣﻞ ذﮐﺮ ﺷﺪه در زﯾﺮ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﻋﻼم ﻫﺸﺪار ﻧﺎدرﺳﺖ ﺷﻮﻧﺪ:

• آﺷﭙﺰی و ﭘﺨﺖ و ﭘﺰ و ﺑﺨﺎرﻫﺎی ﻧﺎﺷﯽ از آن
• ﺑﺨﺎر آب و رﻃﻮﺑﺖ زﯾﺎد
• دود ﺳﯿﮕﺎر
• ﮔﺮد و ﻏﺒﺎر زﯾﺎد
• ﺣﺸﺮات
• اﺳﭙﺮیﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ
• دود ﻧﺎﺷﯽ از ﺑﺮﺧﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺗﺶﺑﺎزی و ﻏﯿﺮه
• ﺟﻮﺷﮑﺎری و ﻋﻤﻠﯿﺎت ﻣﺸﺎﺑﻪ
• دودﻫﺎی ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻠﻮهﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺗﺌﺎﺗﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﺷﻮد
• دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی ﺑﺨﻮر و ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر روﺷﻨﺎﯾﯽ ﭼﻮن ﺷﻤﻊ ﯾﺎ ﭼﺮاغﻫﺎی ﻧﻔﺖ ﺳﻮز
• ﻧﻮﺳﺎن زﯾﺎد دﻣﺎ
• ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺎد
• ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﺑﺮی ﻓﻀﺎﻫﺎ ﺑﺪون در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﺮاﺣﯽ اوﻟﯿﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ
• آزﻣﺎﯾﺶ و ﺳﺮوﯾﺲ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺑﺪون ﻏﯿﺮﻓﻌﺎل ﻧﻤﻮدن ﺳﯿﺴﺘﻢ
• آﺳﯿﺐﻫﺎی ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﯾﺎ ﻣﻐﺮﺿﺎﻧﻪ

ب – آﻻرم در اﺛﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد اﺷﺘﺒﺎه ﺗﺠﻬﯿﺰات : اﯾﻦ آﻻرم ﻫﺎ ﺑﺮ اﺛﺮ اﺷﺘﺒﺎه آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﯾﺎ ﺷﺴﺘﯽ ﯾﺎ ﺧﻮد ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ . اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ را آﻻرم ﮐﺎذب ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ .ﻋﻮاﻣﻠﯽ ﻫﻢﭼﻮن ﻋﺪم اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻮع ﺻﺤﯿﺢ آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﺑﺮای ﻣﮑﺎن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ،ﺳﻮﺧﺘﻦ آﺷﮑﺎرﺳﺎز، ﭘﺎرازﯾﺖﻫﺎ و ﺗﺪاﺧﻞﻫﺎی اﻟﮑﺘﺮوﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ ا ﮐﻪ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺧﺎﻣﻮش و روﺷﻦ ﺷﺪن ﺗﺠﻬﯿﺰات ﻫﺎرﻣﻮﻧﯿﮏزا ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻻﻣﭗ ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ ، ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ، UPS و…ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ آﻻرم ﮐﺎذب ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ.

۷-۲- روش های کاهش خطا :

ﺑﺮای ﮐﺎﻫﺶ ﻫﺸﺪارﻫﺎی ﺧﻄﺎ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺳﻪ روش زﯾﺮ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮد:

۱- ﮐﺎﻫﺶ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ :اﯾﻦ ﮐﺎرﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻨﺪان ﮐﺎر درﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ آنﮐﻪ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ آنﻫﺎ ﺑﯿﺶ از ﻣﻘﺪار ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﺎﺷﺪ.
۲- ﺑﻪﮐﺎر ﮔﯿﺮی ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻫﺸﺪار: در اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ، ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺸﺪار ﻣﺪت زﻣﺎﻧﯽ را ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ (ﻣﻌﻤﻮﻻ ۳۰ ثانیه) تا ﮔﺰارش ارﺳﺎﻟﯽ از ﺳﻮی آﺷﮑﺎرﺳﺎز ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺎﺑﻠﻮی ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺷﻮد .
۳- اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎی ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺠﻬﯿﺰات آدرسﭘﺬﯾﺮ و ﻫﻮﺷﻤند

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ سیستم های اعلام حریق ، ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺧﻄﺎﻫﺎ و آﻻرمﻫﺎی ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻮع آﻻرم و زﻣﺎن آن ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺛﺒﺖ ﮔﺮدد ﺗﺎ در ﻫﻨﮕﺎم ﺳﺮوﯾﺲ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺑﺘﻮان ﻣﻮرد اﺷﮑﺎل را ﭘﯿﺪا ﻧﻤﻮد و رﻓﻊ ﮐﺮد .اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﭘﺎﻧﻞﻫﺎی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ دارای ﺣﺎﻓﻈﻪی ﺛﺒﺖ ﺧﻄﺎﻫﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﭘﺎک ﻧﻤﻮدن اﯾﻦ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺮاد ﻧﺎآﺷﻨﺎ و ﯾﺎ ﻗﻄﻊ ﺑﺎﻃﺮیﻫﺎی ﭘﺸﺘﯿﺒﺎن و ﺑﺮق ﺗﻐﺬﯾﻪ وﺟﻮد دارد، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﺛﺒﺖ ﻣﻮارد ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.

۷-۳- بازدید ها:

در سیستم های اعلام حریق ﺑﺎزدﯾﺪﻫﺎی زﯾﺮ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﺷﺪه در ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ دﺳﺘﮕﺎه اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺸﻮد:

۱- ﺑﺎزدﯾﺪ روزاﻧﻪ: اﺑﺘﺪا ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮاغ ﺑﺮق اﺻﻠﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی روﺷﻦ ﺑﺎﺷﺪ .ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﯿﭻ ﭼﺮاغ دﯾﮕﺮ ﯾﺎ آژﯾﺮی روﺷﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ .ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ اﺷﮑﺎل را ﺑﻪ ﺳﺮوﯾﺴﮑﺎر ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﮔﺰارش دﻫﯿﺪ و در ﻓﺮم ﺛﺒﺖ وﻗﺎﯾﻊ ﺛﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ.

۲- ﺑﺎزدﯾﺪﻫﺎی ﻫﻔﺘﮕﯽ: ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻔﺘﮕﯽ از ﺗﺎﺑﻠﻮ اﺻﻠﯽ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺎزدﯾﺪ ﻧﻤﻮده و از ﺻﺤﺖ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮ، ﺑﺎﻃﺮی و ﺗﻐﺬﯾﻪ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ. ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﺮاغ زون ﻫﺎ روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﯿﺰر داﺧﻠﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺷﺴﺘﯽ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﯾﺎ ﺳﻨﺴﻮری را ﻓﻌﺎل ﮐﻨﯿﺪ
ﺗﺎ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ آزﻣﺎﯾﺶ ﺷﻮد ، ﻋﻤﻠﮑﺮد آژﯾﺮﻫﺎ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯿﺪ. ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﯾﮏ زون ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﺴﺘﯽ و ﯾﺎ ﺳﻨﺴﻮر ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﯿﺪ. به صورتی که در یک زمان ۶ماهه ﺗﻤﺎﻣﯽ زونﻫﺎ ﺗﺴﺖ ﮔﺮدﻧﺪ.ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﻪ ﺻﻮرت دوره ای ﮐﻠﯿﻪ ﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ وﺳﻨﺴﻮرﻫﺎ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮده اﯾﺪ .ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ دﻓﺘﺮ ﺛﺒﺖ آﻻرمﻫﺎ ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪه و در ﺻﻮرت ﻓﻌﺎل ﺷﺪن ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﮔﺬﺷﺘﻪ،ﻋﻠﺖ آن ﺑﺮرﺳﯽ و ﻣﻮرد اﺷﮑﺎل ﭘﯿﺪا و رﻓﻊ ﻋﯿﺐ ﮔﺮدد .در ﻣﺮﺣﻠﻪی آﺧﺮ، ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﻤﻠﯿﺎت و ﺷﻤﺎرهی ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺳﺮوﯾﺲ ﺷﺪه ﺛﺒﺖ ﮔﺮدد .ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﻣﺤﻞ، ﻧﻮع ﺗﺮدد اﻓﺮاد، ﺗﻌﺪاد اﻓﺮاد ﻣﻮﺟﻮد، ﺗﻤﯿﺰ ﺑﻮدن ﻣﺤﻞ اﯾﻦ ﺑﺎزدﯾﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺎ ﯾﮑﺒﺎر ﻧﯿﺰ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﯾﺮد.

۳- ﺑﺎزدﯾﺪ ﻓﺼﻠﯽ: ﮔﺰارﺷﺎت ﻗﺒﻠﯽ را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ و ﭼﮏ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ اﺷﮑﺎﻻت ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺻﺤﯿﺢ ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﺑﺎﻃﺮی و اﺗﺼﺎﻻت آن را ﺑﺎزدﯾﺪ ﮐﻨﯿﺪ .ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎزدﯾﺪ ﻫﻔﺘﮕﯽ در ﻫﺮ زون ﯾﮏ ﺳﻨﺴﻮر و ﯾﺎ ﺷﺴﺘﯽ را ﻓﻌﺎل ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ اﻋﻼم حریق را آزمایش کنید. برق ۲۲۰ ولت را قطع کرده و قابلیت باطری برای تغذیه آژیرها را کنترل کنید.

۴- بازدیدهای ﺷﺶ ﻣﺎﻫﻪ: در اﯾﻦ دوره ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺗﺼﺎﻻت، ﮐﺎﺑﻞﻫﺎو ﺳﯿﻢﻫﺎ ﺗﺴﺖ ﮔﺮدﯾﺪه و ﺻﺤﺖ ﻋﻤﻠﮑﺮد آنﻫﺎ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽﮔﺮدد .آژﯾﺮﻫﺎ ﭼﮏ ﺷﺪه و از ﺻﺤﺖ ﻋﻤﻠﮑﺮد آنﻫﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽﮔﺮدد. آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻧﻮاﺣﯽ آﻟﻮده و اﺛﺮ ﺑﺎد ﻗﺮار دارﻧﺪ ﺗﻤﯿﺰﮐﺎری ﺷﺪه و عملکرد آنها چک می گردد. تمامی شستی ها چک شده و برچسب (CERTIFICATE) روی آنﻫﺎ ﻧﺼﺐ ﻣﯿﮕﺮدد.
آژﯾﺮ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن، ﻓﻼﺷﺮ و ﺗﻤﺎﻣﯽ اﺟﺰای ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ زون ﺗﺴﺖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ .ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﺗﻮان ﻗﺴﻤﺘﯽ از آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎی ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﻫﺮ زون را در اﯾﻦ دوره ﺗﻤﯿﺰﮐﺎری ﻧﻤﻮد.

۵- ﺑﺎزدﯾﺪﻫﺎ ی ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ: ﺗﻤﺎﻣﯽ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎی ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﻣﺪار ﻫﺮ ﭘﺎﻧﻞ در ﯾﮏ دوره ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﯽﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﯿﺰﮐﺎری ﺷﺪه و از ﻧﻈﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺗﺴﺖ گردند. این سرویس می تواند تقسیم شده و در عملیات ۶ ماهه، ﯾﮏ ﺳﺎﻟﻪ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺳﺮوﯾﺲ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﯾﺮد .ﻧﺤﻮه ی ﮐﺎر
ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻃﻮل دوره ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات (آﺷﮑﺎرﺳﺎز، ﺷﺴﺘﯽ، آژﯾﺮ، ﻓﻼﺷﺮ، ﻣﺪولﻫﺎی واﺳﻄﻪ و ﺟﺪاﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎ) ﮐﺎﻣﻼ ﭼﮏ ﮔﺮدﻧﺪ .در ﺻﻮرﺗﯽﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﻧﺼﺐ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﯾﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ آﻟﻮده ﺑﺎﺷﺪ اﯾﻦ زﻣﺎن ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ .اﻣﺎ ﺣﻖ اﻓﺰاﯾﺶ زﻣﺎن سرویس وجود ندارد. LED (ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪهﻫﺎی ﺧﺎرﺟﯽ) ﻧﯿﺰ در دوره ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ ﭼﮏ ﻣﯽﮔﺮدد.ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪارات داﺧﻠﯽ، ﺑﺮدﻫﺎ و ﺑﺎﻃﺮیﻫﺎی ﭘﺸﺘﯿﺒﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ در ﻃﻮل دوره ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﺳﺎزﻧﺪه ﺗﻤﯿﺰﮐﺎری و ﭼﮏ ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ و در صورت نیاز باطری های پشتیبان تعویض گردد. باطری ها بعد از حداکثر ۴ سال تعویض می گردند، و در صورتی که دمای نگهداری بیش از ۲۵ درجه ی سانتی گراد و با تعداد تخلیه ی کامل ۴ بار باشد این زمان تقلیل می یابد.

ﮐﺎر ﻋﻤﻠﯽ

ﻫﺪف ﮐﺎر ﻋﻤﻠﯽ :ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ و راه اﻧﺪازی ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ از ﻧﻮع ﻣﺘﻌﺎرف
ﺧﻼﺻﻪ ﮐﺎر ﻋﻤﻠﯽ :سیستم های اعلام حریق ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات ذﮐﺮ ﺷﺪه ﺳﯿﻢ ﮐﺸﯽ ﺷﺪه، راه اﻧﺪازی و آزﻣﺎﯾﺶ ﮔﺮدد.

ﺗﺠﻬﯿﺰات و اﺑﺰار ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز:

ﻣﺮاﺣﻞ اﺟﺮای ﮐﺎر:

۱- اﺑﺘﺪا ﻗﻄﻌﺎت را ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺷﮑﻞ زﯾﺮ روی ﺗﺎﺑﻠﻮی ﮐﺎر ﻧﺼﺐ ﮐﻨﯿﺪ. ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻧﺼﺐ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﯾﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ آﺷﮑﺎر ﺳﺎزرا روی ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﺎر ﻧﺼﺐ ﮐﻨﯿﺪ.

۱) ﺳﯿﻤﮑﺸﯽ ﺑﯿﻦ ﻗﻄﻌﺎت را ﻃﺒﻖ زون ﺑﻨﺪی ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه و ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﻘﺸﻪ اراﺋﻪ ﺷﺪه در دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎی ﻧﺼﺐ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ و دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎی ﻧﺼﺐ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ.
۲) ﻣﻘﺎوﻣﺘﻬﺎی اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ اراﺋﻪ ﺷﺪه در ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل دﺳﺘﮕﺎه ﻣﺮﮐﺰی را ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ و آژﯾﺮﻫﺎ وﺻﻞ ﮐﻨﯿﺪ.
۳) آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ را روی پایه ها جا بزنید.
۴) ﻃﺒﻖ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ دﻓﺘﺮﭼﻪ راﻫﻨﻤﺎی ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺮﮐﺰی و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ دﺳﺘﻮات اﯾﻤﻨﯽ ﺑﺎﻃﺮﯾﻬﺎو ﺑﺮق ورودی را وﺻﻞ ﮐﺮده و ﻣﺪار را راه اﻧﺪازی ﮐﻨﯿﺪ.
۵) ﻋﻤﻠﮑﺮد آﺷﮑﺎرﺳﺎزﻫﺎ و ﺷﺴﺘﯽ ﻫﺎ را ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﮐﺎﻣﻞ آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﻨﯿﺪ.
۶) ﮔﺰارش ﮐﺎﻣﻠﯽ از ﻣﺮاﺣﻞ اﺟﺮای ﮐﺎر و راه اﻧﺪازی و آزﻣﺎﯾﺶ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ.

آزﻣﻮن ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ

آزﻣﻮن ﻧﻈﺮی

۱- در داﺧﻞ ﮐﺪام آﺷﮑﺎرﺳﺎز اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ از ﺳﻠﻮل ﻓﺘﻮ اﻟﮑﺘﺮﯾﮏ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ؟
۲- ﺗﻔﺎوت ﺑﯿﻦ آﺷﮑﺎر ﺳﺎز ﺣﺮارﺗﯽ ﺛﺎﺑﺖ و اﻓﺰاﯾﺸﯽ ﭼﯿﺴﺖ؟
۳- از ﮐﺪام ﻧﻮع آﺷﮑﺎر ﺳﺎز در ﻓﻀﺎی ﺑﺎز ﻣﯿﺘﻮان اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد؟
الف- ﺣﺮارﺗﯽ ب- دودی اﺷﻌﻪ ای ج- ﺷﻌﻠﻪ ای د- ﮔﺎزی
۴- زون اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ را ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯿﺪ.
۵-ﻣﺤﻞ ﻧﺼﺐ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﺮﮐﺰی اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﭼﻪ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎﺗﯽ ﺑﺎﯾﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟
۶- ﻣﺤﻞ ﻧﺼﺐ ﭼﺮاغ رﯾﻤﻮت اﻧﺪﯾﮑﺎﺗﻮر و ﻧﺤﻮه ﺳﯿﻤﮑﺸﯽ آﻧﺮا ﺑﯿﺎن ﮐﻨﯿﺪ؟
۷- ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺘﻬﺎی ﺧﻂ در ﻣﺪار اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ ﭼﮕﻮﻧﻪ وﺻﻞ ﻣﯿﺸﻮد؟
۸- بازدید های لازم در نگهداری سیستم اعلام حریق را بیان کنید.
۹- انواع لامپ های نشانگر خطای روی درب تابلو اعلام حریق را نام برده و علت روشن شدن هرکدام را بیان کنید.
۱۰- چند مورد از دلایل ایجاد آلارمهای کاذب را نام ببرید.

آزﻣﻮن ﻋﻤﻠﯽ

ﻣﺪار اﻋﻼم ﺣﺮﯾﻖ را روی ﭘﻼن ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻧﻤﻮده و ﻧﺤﻮه اﺟﺮای آﻧﺮا ﺗﻮﺿﯿﯿﺢ دﻫﯿﺪ.

برای خرید سیستم های اعلام و اطفای حریق از شرکت مهام صنعت اندیشه کلیک کنید…