بوستر پمپ آتش نشانی و راهنمای طراحی، محاسبه، ساخت، کنترل و سرویس و نگهداری آن | قسمت ۱
در این بخش از مقالات ایمنی و آتش نشانی درمهام مارکت درباره بوستر پمپ آتش نشانی و راهنمای طراحی، محاسبه، ساخت، کنترل و سرویس و نگهداری آن و جعبه آتش نشانی توضیح خواهیم داد.
بوستر پمپ آتش نشانی یکی از عمده ترین قسمت های تأسیسات اطفاء آبی در ساختمان های مختلف است.
عملکرد صحیح یک بوستر پمپ آتش نشانی به عوامل متعددی از جمله طراحی، محاسبه، ساخت، کنترل و سرویس و نگهداری آن بستگی دارد که هر یک از اهمیت ویژه ای برخوردار است ولی در این بخش ضمن اشاره به طراحی و محاسبه یک بوستر پمپ بیشتر به ساخت، کنترل و سرویس نگهداری آن می پردازیم.
فهرست مطالب
طراحی و محاسبه بوستر پمپ آتش نشانی :
در محاسبه و طراحی یک بوستر پمپ آتش نشانی مهمترین بخش تعیین مقدار آب مورد نیاز و فشار آن میباشد.
در ساختمان های مسکونی برای اطفاء حریق عموما از جعبه آتش نشانی و هوزریل استفاده می شود. هر هوزریل در هر طبقه قادر است تا ۸۰۰ متر مربع را پوشش دهد. برای سطح زیر بنای بیشتر از این مقدار از جعبه آتش نشانی استفاده می شود. حداکثر آب مصرفی برای هر هوزریل ۳۰ لیتر در دقیقه معادل ۸ گالن در دقیقه و برای هر جعبه آتش نشانی ۱۹۰ لیتر در دقیقه معادل ۵۰ گالن در دقیقه است.
بر اساس استانداردهای بین المللی در چنین شرایطی محاسبه ظرفیت آب آتش نشانی بر مبنای دو آتش سوزی
همزمان و استفاده از دو هوزریل و یا دو جعبه آتش نشانی صورت می گیرد.
فشار آب خروجی از هر نازل هوزریل ۵/۱ بار و از نازل جعبه آتش نشانی بر اساس استانداردهای اروپایی ۳ بار و استاندارد آمریکا ۴ بار می باشد.
تأسیسات اطفاء حریق خصوصی در ساختمان ها از جمله بوستر پمپ آتش نشانی و منبع ذخیره آب آتش نشانی با
توجه به موارد فوق برای مقابله با آتش توسط ساکنین برای مدت ۳۰ دقیقه تا رسیدن مأموران آتش نشانی طراحی و
محاسبه می شود.
ظرفیت آبدهی تأسیسات اطفاء حریق در مورد هیدرانت های محوطه حداقل ۵۰۰ گالن در دقیقه می باشد.
بوستر پمپ آتش نشانی بعنوان بخشی از تأسیسات اطفاء حریق ساختمان باید قادر به پمپاژ آب آتش نشانی مورد نیاز در فشار لازم باشد.
بوستر پمپ آتش نشانی :
حال که به اجمال به محاسبه و طراحی تأسیسات اطفاء حریق اشاره شد، به تفصیل به ساخت، کنترل و سرویس و
نگهداری بوستر پمپ آتش نشانی میپردازیم.
اولین قدم انتخاب پمپ جهت استفاده در ساخت بوستر پمپ آتش نشانی است و باید بر اساس استانداردهای بین المللی صورت گیرد.
۱ -انتخاب پمپ:
بوستر پمپ آتش نشانی باید مجهز به پمپ های سانتریفوژ زمینی با سیل گرافیتی با یک قطره چکه آب در دقیقه از
سیل آن باشد و استفاده از انواع پمپ های طبقاتی اعم از افقی یا عمودی در ساخت بوستر پمپ آتش نشانی مجاز
نمی باشد.
۲ -تعداد پمپ ها:
بوستر پمپ های آتش نشانی می تواند بدون جاکی پمپ و یا با جاکی پمپ ساخته شوند.
وظیفه جاکی پمپ در بوستر پمپ آتش نشانی ثابت نگاه داشتن فشار شبکه آتش نشانی در طول زمان عدم استفاده از
بوستر پمپ برای جبران افت فشار ناشی از نم و نشت آب از شیرآلات و اتصالات شبکه آتش نشانی است.
بر اساس استاندارد، بوستر پمپ آتش نشانی باید مجهز به دو پمپ اصلی باشد بطوریکه هر یک از آنها قادر به تأمین
حداکثر مقدار آب آتش نشانی مورد نیاز در فشار مورد نظر باشند. به عبارتی هر بوستر پمپ آتش نشانی دارای یک پمپ اصلی و یک پمپ رزرو مطابق با مشخصات پمپ اصلی است.
۳ -انتخاب نقطه کار بوستر پمپ آتش نشانی:
در انتخاب پمپ آتش نشانی مهمترین مسأله منحنی مشخصه آن است. بهترین پمپ برای تأمین فشار سیستم
آتش نشانی پمپی است که منحنی مشخصه آن در محدوده ظرفیت مورد نظر از شیب نسبتا کم برخوردار باشد.
در چنین شرایطی تغییرات مصرف آب با تغییرات نسبتا کم فشار توأم خواهد بود. اگرچه در این محدوده راندمان پمپ نسبتا کم است ولی باید توجه داشت که بوستر پمپ آتش نشانی مصرف کاملا محدود دارد و شاید در طول عمر یک ساختمان حتی یکبار نیز مورد استفاده قرار نگیرد. لذا پائین بودن راندمان آن تأثیر گذار نمی باشد.
۴ -تنظیم فشار بوستر پمپ آتش نشانی:
تنظیم فشار بوستر پمپ آتش نشانی بسیار حائز اهمیت است. تنظیم فشار در بوستر پمپ آتش نشانی بوسیله پرشر سوئیچ انجام می گیرد. بر اساس استانداردهای بین المللی هر یک از پمپ های اصلی در بوستر پمپ آتش نشانی
باید از یک پرشرسوئیچ بطور مستقل فرمان بگیرد.
هر پرشرسوئیچ دارای دو تنظیم است. دامنه فشار ( RANGE) و تغییرات فشار ( DIFF) در انتخاب پرشرسوئیچ باید دقت شود تا دامنه و تغییرات فشار آن در محدوده فشار کار بوستر پمپ قرار داشته باشد.
حال که با اهمیت انتخاب پرشرسوئیچ آشنا شدید، قدم بعدی چگونگی تنظیم آن است.
حداکثر فشار بوستر پمپ با دامنه فشار ( RANGE) و حداقل فشار با توجه به کاهش فشار نسبت به فشار مذکور با تغییرات فشار ( DIFF ) تنظیم میشود. این تنظیمات باید به گونه ای باشد که با توجه به منحنی مشخصه
بوستر پمپ در حداقل و حداکثر مصرف آب آتش نشانی، حداکثر فشار بوستر پمپ پائین تر از حداکثر فشار
پرشرسوئیچ و حداقل فشار بوستر پمپ بیشتر از حداقل فشار پرشرسوئیچ قرار گیرد. در این شرایط تا مادامیکه از
بوستر پمپ استفاده می شود، بوستر پمپ در حال کار خواهد بود ولی با بسته شدن آخرین مصرف کننده اطفاء حریق آبی فشار بوستر پمپ به حداکثر فشار پرشرسوئیچ میرسد و بوستر پمپ خاموش می گردد.
باید توجه داشت که در بوستر پمپ های آتش نشانی مجهز به جاکی پمپ، پرشرسوئیچ این پمپ باید به گونه ای
تنظیم شود که حداقل فشار آن بالاتر از حداقل فشار پرشرسوئیچ های پمپ اصلی و پمپ رزرو باشد تا به هنگام کار آن برای جبران نم و نشت شبکه آتش نشانی مانع از روشن شدن پمپ اصلی و رزرو شود.
۵ -شیرآلات و اتصالات:
در ورودی و خروجی هر یک از پمپ های بوستر پمپ باید از شیر فلکه قطع و وصل استفاده شود. این شیر فلکه ها
باید قبل از اتصال پمپ و سایر شیرآلات ملحق به آن به کلکتورهای پمپ وصل شوند.
در خروجی هر یک از پمپ های بوستر پمپ باید از شیر یکطرفه استفاده شود. استفاده از شیر یکطرفه موجب می گردد تا آب شبکه لوله کشی مجددا به مخزن ذخیره آب برنگردد و یا آب خروجی هر پمپ از طریق خروجی سایر پمپ های بوستر پمپ که خاموش هستند، بواسطه کلکتور مکش مجددا به مکش پمپ در حال کار برنگردد.
لرزه گیر مهار دار در ورودی و خروجی هر یک از پمپ ها جهت جلوگیری از انتقال لرزش ناشی از کار هر یک از آنها به سایر پمپ ها و شبکه لوله کشی باید نصب شود.
در مواردی که در ساخت بوستر پمپ ها از پمپ های با کیفیت بالا که عموما بدون صدا و لرزش هستند استفاده گردد، نیازی به استفاه از لرزه گیر نمی باشد. در چنین مواقعی جهت جلوگیری از انتقال حتی کمترین لرزش پمپ ها توصیه می شود در محل اتصال کلکتورهای مکش و رانش بوستر پمپ به شبکه لوله کشی از لرزه گیر استفاده شود.
برای جلوگیری از ورود مواد خارجی به بوستر پمپ و شبکه لوله کشی و سایر تجهیزات اطفاء حریق آبی، در ابتدای لوله تغذیه آب خروجی از منبع ذخیره آب آتش نشانی باید از شیرفلکه قطع و وصل و سپس صافی با توری گالوانیزه یا استیل استفاده شود.
کاربران گرامی برای خواندن قسمت دوم مقاله کلیک کنید….
مطالب مشابه:
