سیستم اعلام حریق متعارف
در این بخش از مقالات ایمنی و آتش نشانی در مهام مارکت درباره سیستم اعلام حریق متعارف توضیح خواهیم داد.
سیستم اعلام حریق متعارف از قدیمی ترین سیستم های اعلام حریق است که علی رغم تغییرات کیفی اندک همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.
در این سیستم چندین آشکارساز و شستی که یک منطقه از ساختمان را پوشش می دهند در قالب یک مدار بهم پیوسته به تابلوی مرکزی متصل می شوند. بنابراین هر مدار نماینده یک منطقه است.
سیگنال الکتریکی آن ها از نوع آنالوگ (غیر دیجیتال) می باشند. سیستم اعلام حریق متعارف به دو روش طراحی و اجرا می شود:
- سیستم اعلام حریق با قابلیت عملکرد آژیر یا زنگ مختص منطقه (زونال)
- سیستم اعلام حریق با قابلیت عملکرد همزمانی کلیه زنگ ها و یا آژیرها
در این سیستم بر حسب نیاز بنا به چند منطقه (زون) تقسیم می شود، هرر منطقه توسط دو زوج سیم (کابل) کاشف ها و شستی ها را پوشش می دهد که دارای مدار اعلام حریق ( آژیر ) مستقل است. به محض شروع آتش در بنا و کشف آن توسط کاشف ها و یا شستی های دستی زنگ یا آژیر تمام مناطق به صدا در خواهد آمد.
نحوه هم بندی تجهیزات کشف و تجهیز نسبت به تابلوی مرکزی به صورت شاخه ای و نسبت به یکدیگر به صورت سری می باشد.
هر تابلوی کنترل متعارف می تواند ۲،۴،۶،۸،۱۲،۱۶،۲۴،۲۸ و یا مدارهای بیشتری را پشتیبانی کند.
حالت های مدار باز، عادی، هشدار و اتصال کوتاه، ۴ وضعیتی هستند که هر سیستم اعلام حریقی باید توانایی تشخیص و تعیین آن ها را داشته باشد.
برای خرید سیستم های اعلام حریق از مهام صنعت کلیک کنید.
مطالب مشابه:
