نگهداری سیستم اعلام حریق
در این بخش از مقالات ایمنی و آتش نشانی در مهام مارکت درباره نگهداری سیستم اعلام حریق توضیح خواهیم داد.
با توجه به وظیفه حساس و مهم سیستم اعلام حریق باید نسبت به عملکرد صحیح و به موقع آن در هنگام بروز حریق اهمیت زیادی قائل بود. لذا امر نگهداری سیستم اعلام حریق دارای اهمیت به سزایی می باشد. در سیستم های آدرس پذیر و هوشمند، نوع ساختمان داخلی تجهیزات به امر نگهداری کمک می کند و در صورت بروز اشکال آلارم های مربوط به کثیفی آشکارسازها ، عدم عملکرد شستی، آژیر و سایر تجهیزات مسئول نگهداری را وضعیت سیستم مطلع می کند. اما در سیستم های متعارف یروز اشکال در سیستم فقط در صورت خارج شدن یک آشکارساز از مدار، پارگی خط ارتباطی و اتصال کوتاه خط باعث ایجاد آلارم می شود و کثیفی آشکارساز یا عدم عملکرد صحیح آن فقط با تست دوره ای یا آلارم های ارسال شده بر روی تابلو کنترل مرکزی معلوم می گردد.
فهرست مطالب
خطا یا آلارم چیست؟
اصولا هر نوع اعلام حریق(به صدا در آمدن آژیر حریق) بدون وجود حریق واقعی را خطا یا آلارم می گویند. یکی از مشکلات سیستم های اتوماتیک اعلام حریق، ارسال هشدارهای اشتباه و نادرست است که موجب دردسرهای زیاد شده و در صورت تکرار زیاد، سیستم را تبدیل به چوپان دروغگو می کند. آلارم ها بر دو نوع می باشد:
الف – آلارم در اثر عوامل بیرونی : در این نوع آلارم ها عاملی غیر از حریق باعث فعال شدن سیستم گردیده است .هر یک از عوامل ذکر شده در زیر میتوانند منجر به اعلام هشدار نادرست شوند:
- آشپزی و پخت و پز و بخارهای ناشی از آن
- بخار آب و رطوبت زیاد
- دود سیگار
- گرد و غبارزیاد
- حشرات
- اسپری های مختلف
- دود ناشی از برخی فعالیت های مانند آتش بازیی و غیره
- جوشکاری و عملیات مشابه
- دودهای نمایشی مانند جلوه هایی که در تئاتر استفاده می شود.
- دستگاه های بخور و همینطور روشنایی چون شمع یا چراغ های نفت سوز.
- نوسان زیاد دما
- جریان باد
- تغییر کاربری فضاها بدون در نظر گرفتن شرایط طراحی اولیه سیستم اعلام حریق
- آزمایش و سرویس تجهیزات بدون غیرفعال نمودن سیستم
- آسیب های تصادفی یا مغرضانه
ب – آلارم در اثر عملکرد اشتباه تجهیزات : این آلارم ها بر اثر اشتباه آشکارساز یا شستی یا خود تابلو به وجود آمده است.
این حالت را آلارم کاذب می گویند. عواملی همچون عدم انتخاب نوع صحیح آشکارساز برای مکان مورد نظر ،سوختن آشکارساز، پارازیت ها و تداخل های الکترومغناطیسی که بر اثر خاموش و روشن شدن تجهیزات هارمونیکزا مانند لامپ فلورسنت ، موبایل، UPS و … به وجود می آیند باعث آلارم کاذب می گردند.
روش های کاهش خطا در سیستم اعلام حریق:
برای کاهش هشدارهای خطا می توان به سه روش زیر عمل نمود:
۱ -کاهش حساسیت آشکارسازها : این کاربه طور مطلق چندان کار درستی نیست مگر آنکه حساسیت آنها بیش از
مقدار مورد نیاز باشد.
۲ -به کار گیری سیستم تایید هشدار: در این سیستم، قسمت هشدار مدت زمانی را منتظر می ماند (معمولا ۳۰ ثانیه) تا گزارش ارسالی از سوی آشکارساز توسط تابلوی کنترل مرکزی تایید شود.
۳ -استفاده از سیستم های پیشرفته تر مانند تجهیزات آدرس پذیر و هوشمند.
با توجه به حساسیت سیستمهای اعلام حریق، تمامی خطاها و آلارمهای ناخواسته هر سیستم با توجه به نوع آلارم و زمان آن بایستی ثبت گردد تا در هنگام سرویس تجهیزات بتوان مورد اشکال را پیدا نمود و رفع کرد. البته تمامی پانل های اعلام حریق دارای حافظه ی ثبت خطاها می باشند ولی به علت این که امکان پاک نمودن این حافظه توسط افراد نا آشنا و یا قطع باطری های پشتیبان و برق تغذیه وجود دارد، بهترین گزینه ثبت موارد می باشد.
تست حساسیت
آشکارسازهای حرارتی توسط حرارت کنترل شده و با دستگاه آزمایش حساسیت (عملکرد دمائی) تست می گردند. درآشکارسازهای دودی نیز حساسیت ثبت شده در پشت آشکارساز (درصد حساسیت سه یا چهار یا پنج درصد)
توسط دستگاه تستر مخصوص آزمایش می گردد. تست حساسیت در هنگام نصب تجهیزات و یکسال پس از نصب و پس از آن هر ۴ سال یکبار انجام شده و بر روی آشکارساز برچسب تایید و تاریخ نصب می گردد.
توجه: در هنگام انجام سرویس ها و احتمال به صدا در آوردن آژیر خطر، تمامی افراد مستقر در ساختمان از قبل اطلاع یافته و امکان هر گونه خطر پیش بینی گردد.
بازدیدها
در سیستم های اعلام حریق بازدیدهای زیر طبق دستورالعمل شده در کاتالوگ دستگاه انجام می شود:
۱ -بازدید روزانه :ابتدا کنترل کنید که چراغ برق اصلی تابلو مرکزی روشن باشد . همچنین هیچ چراغ دیگر یا آژیری روشن نباشد. هر گونه اشکال را به سرویس کار مربوطه گزارش دهید و در فرم ثبت وقایع ثبت کنید .
مطالب مشابه:
