در این بخش از مقالات ایمنی و آتش نشانی در مهام مارکت درباره سیستم اعلام حریق و نکات کلیدی در طراحی مدارها و مسیرها و سیستم اسپرینکلر  توضیح خواهیم داد.

• حداقل قطر یا سطح مقطع سیم هادی اعلام حریق باید مطابق دستور کارخانه سازنده باشد، حداقل سطح مقطع سیم های کابل مورد استفاده نباید کمتر از ۱ میلی متر مربع باشد.
• فاصله کابل سیستم اعلام حریق از سایر کابل ها حداقل باید ۳۰ سانتی متر باشد.
• استفاده از اتصالات، مفصل بندی و سربندی غیر استاندارد در اجزاء سیستم اعلام حریق اکیداّ ممنوع است. (مانند نوار چسب، تی کانکشن و…)
• عدم استفاده از سر سیم و سر کابل در اتصال کابل یا سیم به ترمینال ها (مگر در صورت استفاده از کابل مفتولی) و یا عدم برخورداری محل اتصال از استحکام لازم، غیر قابل قبول است.
• در صورت اجرای مدارات سیستم اعلام حریق به صورت روکار، شرایط ایمنی و حفاظت فیزیکی کابل در برابر ضربه،قطعی یا حریق می بایست تامین شود.
• تمامی کابل های اعلام حریق در فضاهای بیرونی و پارکینگ باید از داخل لوله کشی فلزی عبور کند.
• در تمامی تصرف ها کابل ها ادوات هشداردهند شنیداری و دیداری (آژیر و فلاشر) باید از نوع مقاوم در برابر حریق انتخاب شود.
• اما به طور کلی طبق استاندارد دو طبقه بندی برای کابل برای استفاده در سیستم اعلام حریق مشخص شده است، یکی با درجه استاندارد (Standard Grade) و دیگری درجه توسعه یافته (Grade Enhanced )که به ترتیب مطابق با استانداردهای جدید ۱ Part 8434 BS و ۲ Part 8434 BS طراحی شده اند.
• انتخاب کابل مورد نیاز بستگی به این موضوع دارد که در حالی که آتش سوزی رخ می دهد کابل چه مدت به کار خود ادامه دهد.
• در شرایط حریق یکپارچگی سیستم حائز اهمیت است و کلیه اتصالات بین ادوات باید به ویژه مواردی که در مسیر بحرانی سیگنال تأثیر می گذارند، در نظر گرفته شوند.
• ستاندارد پافشاری دارد که مسیر اصلی تامین برق، مدارات شستی های اعلام حریق و دتکتورهای اتوماتیک با کابل مقاوم در برابر حریق کابل کشی شود.
• کابل استاندارد مقاوم در برابر حریق، برای کاربری و حریق هایی برنامه ریزی می شود که با خارج شدن یکی همگی خارج می شوند.
• کابل توسعه یافته مقاوم در برابر حریق، برای کاربری و حریق هایی برنامه ریزی می شود که تا زمان تخریب اساس ساختمان در هنگام وقوع حادثه آتش سوزی نیاز به ارتباط دارند.

به عنوان مثال طبقه این استاندارد، نمونه جاهایی که باید از کابل توسعه یافته استفاده شود در زیر آمده است :

• در ساختمان های بدون سیستم اسپرینکلر که در آن “برنامه آتش نشانی” شامل تخلیه سرنشینان در چهار یا چند مرحله انجام می گیرد.
• در ساختمان های بدون سیستم اسپرینکلر که ارتفاعی بیش از ۳۰ متر دارند.
• در ساختمان های بدون سیستم اسپرینکلر یا سایت های بزرگ شبکه شده که آتش سوزی می تواند بر “مسیر حساس” کابل تأثیر بگذارد، به ویژه در جایی که مردم در حین آتش سوزی در جای دیگر محل، در موقعیت خود باقی خواهند ماند.
• تا حدی که ممکن است تخلیه، تأخیر داشته باشد و مسیر سیگنال بحرانی ممکن است از منطقه پرخطر عبور کند.
• جایی که یک ارزیابی خطر (ریسک) نیاز ویژه ای به کابل توسعه یافته را مشخص کرده باشد.

به طور خلاصه کابل اعلام حریق می بایست :

• از کلیه خدمات دیگر جدا باشد.
• از لوله اشتراکی استفاده نکند.
• در صورت استفاده از ترانکینگ عمومی، بخش مجزایی برای آن لحاظ شود.
• از عبور کنار به کنار با خطوط برق و کابل های جریان بالا خودداری شود.
• از عبور پهلو به پهلو با هادی های روشنایی خودداری شود.
• از تداخل الکترومغناطیسی در مدارهای با ولتاژ کم (۲۴۰ ولت) جلوگیری شود.

برای خرید سیستم های اعلام حریق از مهام صنعت کلیک کنید.

مطالب مشابه: