لوله کشی رو کار
در این بخش از مقالات گازرسانی در مهام مارکت درباره لوله کشی رو کار توضیح خواهیم داد.
ﻛﻠﻴﺎت لوله کشی رو کار
ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ ﮔﺎز وﻗﺘﻲ روﻛﺎر اﺳﺖ ﻛﻪ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ آن ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﺣﻔﺎری و ﺗﺨﺮﻳﺐ ﻧﺒﻮده و در ﻣﺤﻠﻲ ﻧﺼﺐ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻗﺎﺑﻞ رؤﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ در ﺳﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﺻﻨﻌﺘﻲ، ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎی ﺑﺎز و ﻧﻘﺎﻃﻲ ﻛﻪ اﻣﻜﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻟﻮﻟﻪ در ﻣﺴﻴﺮ رﻓﺖ و آﻣﺪ وﺳﺎﻳﻞ ﻧﻘﻠﻴﻪ و ﻳﺎ اﻓﺮاد و ﻳﺎ ﺑﺮﺧﻮرد اﺟﺴﺎم ﺧﺎرﺟﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻳﺎ در ﻣﻌﺮض ﺻﺪﻣﺎت ﻣﻜﺎﻧﻴﻜﻲ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻓﺸﺎر ۳۰ ﭘﻮﻧﺪ بر اﻳﻨﭻ ﻣﺮﺑﻊ (۲۰۶۸۴۳ پاسکال) ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت روﻛﺎر اجرا ﺷﻮد. در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻓﺸﺎر ﮔﺎز داﺧﻞ لوله ﻫﺎ از ۳۰ ﭘﻮﻧﺪ بر اﻳﻨﭻ ﻣﺮﺑﻊ (۲۰۶۸۶۳ پاسکال) ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن، ﻓﺸﺎر ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻘﻠﻴﻞ دﻫﻨﺪه ﻓﺸﺎر(رﮔﻮﻻﺗﻮر) ﺑﻪ ﺣﺪاﻛﺜﺮ۳۰ ﭘﻮﻧﺪ ﺑﺮ اﻳﻨﭻ ﻣﺮﺑﻊ (۲۰۶۸۴۳ پاسکال) ﺗﻘﻠﻴﻞ یابد.
ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ روﻛﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻟﻮﻟﻪ و اﺗﺼﺎﻻت ﻓﻮﻻدی ﺑﻮده و اﺳﺘﻔﺎده از ﻟﻮﻟﻪ و اﺗﺼﺎﻻت ﭘﻠﻲ اﺗﻴﻠﻦ ﻣﺠﺎز ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﺒﺼﺮه:ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ ﮔﺎز روﻛﺎر داﺧﻞ ساختمان ﻫﺎی ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ و ﻏﻴﺮ ﺻﻨﻌﺘﻲ ﻛﻪ در اﺑﺘﺪای ﺑﻨﺪ ﻛﻠﻴﺎت ﺑﻪ آن ها اشاره نشده باید تا فشار حداکثر ۲ پوند بر اینچ مربع (۱۳۷۹۰ پاسکال) باشد.
اﺟﺮای لوله کشی رو کار
اﺟﺮای لوله کشی رو کار ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﻮارد زﻳﺮ ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد :
اﻟﻒ- در ﻣﻨﺎﻃﻘﻲ ﻛﻪ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﺑﻪ ﺻﻮرت روﻛﺎر اﺟﺮا ﻟﻮﻟﻪ ﺷﻮد ﺑﺎﻳﺪ لوله ها توسط ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎی ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﻣﺤﻜﻢ ﺷﺪه و ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻫﺎی ﻻزم جهت ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی از ﺻﺪﻣﺎت ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺻﻮرت گیرد.
ب- لوله کشی رو کار ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ در ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﻌﻴﻦ ﻣﺤﻜﻢ و اﺳﺘﻮار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮای اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎﻳﺪ از ﺑﺴﺖ ﻫﺎی ﻓﻠﺰی ﻣﺨﺼﻮص ﻟﻮﻟﻪ و ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻗﻄﺮ آن ﻛﻪ دارای اﺳﺘﺤﻜﺎم ﻛﺎﻓﻲ می ﺑﺎﺷﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.
پ- ﺑﺴﺘﻦ و ﻳﺎ ﺟﻮش دادن ﻳﻚ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﻪ لوله دﻳﮕﺮ و ﻟﻮﻟﻪ ﺑﻪ اﺳﻜﻠﺖ ﻓﻠﺰی ﻳﺎ اﺟﺰاء ﻓﻠﺰی ﻏﻴﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻤﻨﻮع اﺳﺖ.
ت- ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻓﻮاﺻﻞ ﺑﻴﻦ ﻧﻘﺎط اﺗﻜﺎء ﺑﺴﺖ و ﻳﺎ ﭘﺎﻳﻪ در ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ ﮔﺎز روﻛﺎر ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﻓﻮاﺻﻞ ﻣﻨﺪرج ﺑﻴﺸﺘﺮ باشد.
ث- ﺑﺴﺖ های ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﻋﻤﻮدی ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻃﻮر کامل در ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ و وزن آن ﻫﺎ را ﻣﻬﺎر نماید.
ج- ﻃﻮل ﭘﺎﻳﻪ های ﺑﺴﺖ ﻫﺎی ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی روﻛﺎری ﻛﻪ ﺧﺎرج از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗﺮار دارﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎ دﻳﻮار ﻣﺤﻞ اﺗﻜﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﮔﺮد و ﺧﺎک در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﻟﻮﻟﻪ و دﻳﻮار ﺟﻤﻊ ﻧﺸﺪه و ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮردگی ﺗﺪرﻳﺠﻲ ﻟﻮﻟﻪ نشود.
چ- اﺳﺘﻘﺮار و ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﺼﺐ لولهﻫﺎی ﮔﺎز ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ از ﻟﺮزش و ﻧﻮﺳﺎن ﻣﺼﻮن ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﻣﻬﺎر آن ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮری اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﻓﺸﺎری ﺑﻪ ﺗﺠﻬﻴﺰات ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻧﮕﺮدد.
ح- ﺑﺴﺖ ها، ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎ و آوﻳﺰﻫﺎی لوله ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮری ﻧﺼﺐ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻊ از اﻧﺒﺴﺎط و اﻧﻘﺒﺎض آزاد ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﻮد. در ﺻﻮرت ﻟﺰوم ﺑﺎﻳﺪ از پایهﻫﺎی ﻣﻌﻠﻖ و ﻳﺎ آوﻳﺰﻫﺎی ﻣﺘﺤﺮک اﺳﺘﻔﺎده نمود. ﺑﺴﺖ ﻫﺎ و آوﻳﺰﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺼﺐ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ در اﺛﺮ اﻧﺒﺴﺎط، اﻧﻘﺒﺎض و ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻮع ﺣﺮﻛﺖ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎ از آن جدا ﻧﺸﻮﻧﺪ.
خ- لوله کشی رو کار ﻧﺒﺎﻳﺪ از زﻳﺮزﻣﻴﻦ ﻫﺎی ﻣﺘﺮوک و دﺧﻤﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ساختمان ﻫﺎ ﻋﺒﻮر ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻣﮕﺮ آﻧﻜﻪ اﻳﻦ ﻧﻘﺎط دارای ﺟﺮﻳﺎن ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻫﻮا و ﻳﺎ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ باشند. از ﭘﻮﺷﺎﻧﺪن و اﺧﺘﻔﺎء ﻟﻮﻟﻪ در داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻲ اﻻﻣﻜﺎن ﺧﻮد داری ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آﻳﺪ.
د- لوله کشی رو کار داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮری اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﺤﻜﺎم ساختمان ها آﺳﻴﺐ ﻧﺮﺳﻴﺪه و از اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن و اﺟﺰاء آن ﻛﺎﺳﺘﻪ نشود.
ذ- در ﻣﻮاردی ﻛﻪ ﻟﻮﻟﻪ از داﺧﻞ درب وﻳﺎ ﭘﻨﺠﺮه ﻋﺒﻮر می ﻛﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ بینیﻫﺎی ﻻزم ﺟﻬﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی از ﺳﺎﺋﻴﺪﮔﻲ و ﺳﺎﻳﺮ ﺻﺪﻣﺎت ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ درب ﻳﺎ ﭘﻨﺠﺮه ﻳﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آﻳﺪ .
ر- ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی روﻛﺎر ﺗﺎ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎی آب ﮔﺮم ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ۵ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ باشد. در ﻣﻮاردی ﻛﻪ ﺣﻔﻆ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻮق اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﺑﺎ ﻋﺎﻳﻖ ﺣﺮارﺗﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﻮد.
ز- ﻛﺎﻧﺎل ﻫﺎی ﻋﻤﻮدی ﻳﺎ اﻓﻘﻲ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻛﻪ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز از آن ﻫﺎ ﻋﺒﻮر می ﻛﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ از ﭘﺎﻳﻴﻦ و ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻫﻮای آزاد راه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺗﻌﻮﻳﺾ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻫﻮا در آن ﻫﺎ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ و اﻣﻜﺎن ﺗﺠﻤﻊ ﮔﺎز در آن ﻫﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﻧﺒﺎﻳﺪ از داﺧﻞ کانال ﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻫﻮاﻛﺶ، ﭼﺎه آﺳﺎﻧﺴﻮر، دودﻛﺶ و ﺑﺨﺎری و ﻛﺎﻧﺎل ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮای ﺗﺠﻬﻴﺰات دﻳﮕﺮ ﺗﻌﺒﻴﻪ ﺷﺪه، ﻋﺒﻮر کند.
ژ- ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﻴﻢ و ﻛﺎﺑﻞ ﺑﺮق در ﺗﻤﺎس باشد. ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻴﻢ روﻛﺎر ﺑﺮق ﺑﺎ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﺣﺪاﻗﻞ ۱۰ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. در ﻣﻮاردی ﻛﻪ رﻋﺎﻳﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻓﻮق اﻣﻜﺎﻧﭙﺬﻳﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﺑﺎ ﻋﺎﻳﻖ اﻟﻜﺘﺮﻳﻜﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻮﺷﺶ داده ﺷﻮد.
س- در لوله کشی رو کار ﻛﻪ در ﻣﻌﺮض ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺣﺮارت ﻗﺮار دارﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺪاﺑﻴﺮ ﻻزم ﺑﺮای ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ اﻧﺒﺴﺎط و اﻧﻘﺒﺎض لوله ها ﺻﻮرت گیرد. اﻧﺸﻌﺎب ﻫﺎی لوله ﻫﺎی ﻃﻮﻳﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮری ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻃﻮل ﻟﻮﻟﻪ اﺻﻠﻲ در اﺛﺮ اﻧﻘﺒﺎض و اﻧﺒﺴﺎط ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻜﺴﺘﻦ آنﻫﺎ نشود.
ش- در ﻧﻘﺎط اﺗﺼﺎل لولهﻫﺎی روﻛﺎر و دﻓﻨﻲ، ﺟﻬﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی از ﺻﺪﻣﺎت ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺑﺎﻳﺪ از ﻏﻼف ﻓﻠﺰی ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد . ﻏﻼف ﻓﻠﺮی ﺑﺎﻳﺪ از ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎ ﻗﻄﺮ ﻧﺎﻣﻲ دو اﻧﺪازه ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﻗﻄﺮ ﻧﺎﻣﻲ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﺑﺎﺷﺪ. در اﻳﻦ ﻣﻮارد ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز ﻧﻮارﭘﻴﭽﻲ ﺷﺪه و از ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ و ﻳﺎ ﻧﻮارﻫﺎی ﻻﺳﺘﻴﻜﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز و ﻏﻼف ﻓﻠﺰی را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻳﻜﻨﻮاﺧﺖ در ﻃﻮل ﻟﻮﻟﻪ ﺣﻔﻆ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ اﺳﺘﻔﺎده شود. ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺎ ﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﺎز و ﻏﻼف ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﻴﺮ و ﻳﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻮاد ﻋﺎﻳﻖ رﻃﻮﺑﺘﻲ ﭘﺮ ﺷﺪه و دو ﻃﺮف ﻏﻼف ﺑﺎ درﭘﻮش ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﻮد.
منبع: مقررات ملی ساختمان ایران ( مبحث هفدهم) سال ۱۳۸۹
مطالب مشابه:
